Aranżacja poddasza: jak zrobić to dobrze

Kupiliśmy z mężem mieszkanie w bloku z wielkiej płyty. Salon ma 18 metrów kwadratowych i musiał pomieścić strefę wypoczynkową, jadalnianą i miejsce do spania dla gości. Na początku myślałam, że to mission impossible. Z czasem odkryłam, że kluczem jest wybór mebli, które pracują na dwa etaty. Zamiast tradycyjnej sofy postawiłam na kanapę z funkcją spania z mechanizmem DL. To nie jest żaden chwyt marketingowy. Mechanizm wysuwany do przodu pozwala rozłożyć siedzisko bez odsuwania mebla od ściany. Dzięki temu zyskuję łóżko o szerokości 140 cm, a salon nie traci centymetra przestrzeni. Gdy zamykam pokrowiec, nikt nie zgadnie, że za chwilę mogą tu spać dwie osoby.

Na koniec drobny trik z lustrem. Powiesiłam duże lustro w ramie aluminiowej na ścianie naprzeciwko okna. Odbija światło dzienne i optycznie podwaja przestrzeń. Nie przesadzajcie z ilością luster. Jedno duże działa lepiej niż kilka małych. Przy wyborze kolorów postawiłam na biel ścian i beżowe dodatki. Kanapa jest w odcieniu musztardowym, co dodaje charakteru. Dywany unikam w małym salonie. Zamiast tego położyłam panele w jodełkę, które wprowadzają wzór bez zajmowania miejsca. To wszystko sprawia, że 18 metrów kwadratowych działa jak przestronny salon, a goście czują się komfortowo.

Goście na noc to zawsze wyzwanie, zwłaszcza gdy brakuje miejsca na przechowanie pościeli. Kiedy ktoś nocuje, zwykle rozkładam kanapę z funkcją spania i muszę gdzieś schować poduszki oraz koce. Rozwiązaniem okazało się właśnie łóżko z pojemnikiem na pościel, które ma wbudowany schowek pod materacem. Wieczorem, przed przyjściem gości, szybko wrzucam tam wszystko, co niepotrzebne, i zapalam kilka świec LED oraz lampkę stojącą z regulacją mocy. Taka kombinacja sprawia, że nawet mały pokój zyskuje przytulny charakter. Pamiętaj tylko, żeby nie przesadzić z ilością źródeł światła – trzy, maksymalnie cztery punkty w zupełności wystarczą, by stworzyć odpowiedni nastrój.

Goście na noc to wyzwanie w każdym małym mieszkaniu. Na poddaszu sprawa się komplikuje, bo nie ma miejsca na osobny pokój. Postawiłam na wersalkę w salonie – taką z funkcją spania, która w ciągu dnia służy jako siedzisko. Wybrałam model z wąskimi podłokietnikami, żeby nie zabierał cennych centymetrów. Pod spodem ukrywam pojemnik na pościel, gdzie trzymam zapasowe kołdry i poduszki. Gdy przyjeżdża rodzina, rozkładam ją w kilka sekund. Materac piankowy w środku jest na tyle wygodny, że nawet moja wymagająca siostra nie narzeka. Ważne, żeby wersalka miała solidny stelaz listwowy – bez tego szybko zrobią się nierówności. Przy okazji dorzuciłam kilka poduszek dekoracyjnych, które w ciągu dnia dodają charakteru.

Jeśli masz poddasze z odkrytymi belkami, nie zakrywaj ich płytą gipsową. To naturalny atut, który dodaje wnętrzu charakteru i optycznie podwyższa przestrzeń. Pomalowane na biało lub w jasnym odcieniu drewna świetnie komponują się z nowoczesnymi meblami. U mnie w salonie belki są sosnowe, olejowane, a do nich dobrałam tapicerke welurowa na kanapie w odcieniu musztardowym. Efekt jest przytulny, ale nie przytłaczający. Pamiętaj tylko, żeby regularnie odkurzać belki, bo kurz lubi się na nich zbierać i potem spada na głowy.

W małych metrażach poddasza często brakuje miejsca na klasyczną szafę. Wtedy z pomocą przychodzi wersalka, która pełni podwójną funkcję. Możesz ją postawić w kącie, gdzie skos jest najniższy, a w ciągu dnia służy jako sofa do czytania lub oglądania filmów. Wieczorem rozkładasz ją i masz dodatkowe łóżko, które nie zabiera cennej powierzchni podłogi. Do tego pod spodem często znajduje się pojemnik na pościel, co jest zbawienne, gdy brakuje ci miejsca w szafie. U mnie w domu taka wersalka stoi w pokoju gościnnym i sprawdza się lepiej niż rozkładany fotel, bo daje pełnowymiarowe miejsce do spania dla osoby o wzroście 180 centymetrów.

Kiedy remontowałam kawalerkę znajomej, stanęłam przed wyzwaniem: jak połączyć funkcjonalność z estetyką w dwudziestu metrach. Ona upierała się przy wersalce, ale ja wiedziałam, że lepszym rozwiązaniem będzie łóżko z pojemnikiem na pościel. Problem w tym, że takie łóżko zajmuje sporo miejsca wizualnie. Dlatego zaproponowałam malowanie ścian w dwóch odcieniach szarości – jaśniejszy na górze, ciemniejszy na dole, przedzielone poziomą linią na wysokości 90 centymetrów. To optycznie obniżyło sufit, ale za to dodało wnętrzu kameralności. Dziś jej sypialnia wygląda jak z katalogu, a goście chwalą, że czują się tam bardziej luksusowo niż w dużym mieszkaniu.

Kiedy urządzałam salon, największym wyzwaniem okazała się kanapa z funkcją spania. Musiała być wygodna na co dzień, ale też praktyczna, gdy przyjeżdżają goście na noc. Wybrałam model z mechanizmem DL, który pozwala szybko rozłożyć siedzisko bez przesuwania mebla. Problem w tym, że taka kanapa często stoi na środku pokoju, a wokół niej trudno zaplanować oświetlenie. Rozwiązaniem okazała się lampa stojąca z długim, giętkim ramieniem, którą mogę skierować dokładnie tam, gdzie potrzebuję – nad książkę, gdy sama odpoczywam, lub w stronę okna, gdy goście oglądają film. Do tego dołożyłam małe, bezprzewodowe lampki LED, które można postawić na parapecie lub na półce.